Bir Olimpiyat voleybol finalinde, iki takım kortta sert bir tartışmaya girdi.

Yüksek tansiyon.
Gergin yüzler.
Maç kontrolden çıkmak üzereydi.

Sonra stadyum DJ’i beklenmedik bir şey yaptı.

Imagine çalmaya başladı.

Birkaç saniye içinde:
seyirci şarkıya eşlik etti,
oyuncular gülümsemeye başladı,
gerilim düştü.

Maç yeniden başladı.

Bu sahne, teniste neredeyse kimsenin üzerinde düşünmediği önemli bir noktayı gösterir.

Mesele sadece “sakinleşmek” değildir.
Asıl mesele şudur:

Rekabet anındaki zihinsel durumunuz sadece size bağlı değildir.

Yanlış inanış

Teniste şu düşünceyle büyürüz:

“Kontrolü kaybediyorsan bu senin hatan.”
“Geriliyorsan zihinsel olarak zayıfsın.”
“Duygusal kontrol tamamen kişisel bir özelliktir.”

Oysa bu doğru değildir.

Duygusal kontrol sadece içsel değildir.

Şu iki şey arasında hassas bir dengedir:
içinizde olanlar
ve etrafınızda olanlar

Kort nötr değildir

Gürültü.
Provokatif rakipler.
Seyirci.
Hakem.
Oyuncu kutusu.

Her maç, açık bir duygusal sistemdir.

Ve çoğu zaman netliğinizi kaybetmenizin sebebi zayıf olmanız değil, sizi sürekli dengenin dışına çeken bir ortamla mücadele etmenizdir.

Sorun şu ki: neredeyse hiç kimse bunu çalışmaz.

Kimsenin fark etmediği nokta

DJ oyuncuları “sakinleştirmedi”.

Ortamı değiştirdi.

Ve ortam değişince şu unsurlar da değişti:

nefes
kas gerginliği
iç ritim
durumu algılama biçimi

Teniste kontrolü kaybettiğinizde çoğu zaman dışarıda oluşan bir problemi, içeride çözmeye çalışırsınız.

Bu yüzden de çoğu zaman işe yaramaz.

Rahatsız edici bir soru

Eğer zihinsel durumunuz çevreye de bağlıysa…

Zor maçlarda gerçekten ne kadar kontrol sizde?

Daha da önemlisi:

Puanları kötü oynadığınız için mi kaybediyorsunuz…
yoksa farkında bile olmadığınız bir gerilimle savaştığınız için mi?

Federico Coppini
Mental Coach & Tennis Coach
Founder – Coppini Tennis Academy
 

WHEN YOU LOSE YOUR CALM, YOU ARE NOT ARGUING. YOU ARE LOSING CONTROL OF THE MATCH

During an Olympic volleyball final, two teams started arguing heavily on court.

High tension.
Rigid faces.
The match was slipping out of control.

Then the stadium DJ did something unexpected.

He played John Lennon’s “Imagine.”

Within seconds:
the crowd started singing,
players smiled,
tension dropped.

The match restarted.

This scene is interesting for one reason that almost nobody considers in tennis.

Not because it is about peace.
But because it shows something uncomfortable:

your mental state in competition does not depend only on you.

The wrong belief

In tennis we grow up with a simple idea:

“If you lose control, it’s your fault.”
“If you get nervous, you’re mentally weak.”
“Emotional control is a personal trait.”

That is not true.

Emotional control is not only internal.

It is a fragile balance between:
what happens inside you
and what happens around you.

The court is not neutral

Noise.
Provocative opponents.
Crowd.
Umpire.
Bench.

Every match is an open emotional system.

And very often you lose clarity not because you are weak,
but because you are fighting an environment that is constantly pulling you out of balance.

The problem is: almost nobody trains this.

The point nobody notices

The DJ did not “calm” the players.

He changed the context.

And by changing the context he changed:
breathing
muscle tension
inner rhythm
perception of the situation

In tennis, when you lose control, you are often trying to solve internally a problem that was created externally.

That is why it often does not work.

An uncomfortable question

If your mental state also depends on the environment…

how much control do you really have in difficult matches?

And more importantly:

are you losing points because you play worse…
or because you are fighting a tension you are not even aware of?